Bei Szuflada ist eine neue Herausforderung "Panther" - Großkatzen (Panthera)
Die Vorgaben des Gastdesigners sind die Farben oder das Muster der Großkatzen, wie das typische Erscheinungsbild eines Leoparden oder Geparden.
Mein Beitrag ist dieses Set aus Kette und Armband im Panthera-Muster.
-Na kolejne wyzwanie w
Szufladzie -
"Panterka" - Panthera [nie armia ;)]
Specyfikacja wyzwania polega na zrobieniu czegoś zawierającego barwy lub motyw umaszczenia dużych kotów, jak leopard czy gepard.
Moja praca to komplet składający się z łańcuszka i bransoletki w motywach pantery.
Ich habe mich für das Muster in creme/schwarz enschieden.
- Zdecydowałam się na wzór kremowo-czarny.
Making of: Der feine gemusterte leichte Stoff wurde als dünner Schal umnäht und wird als Schlauch gewickelt und befestigt. Dann wurden Glasperlen eingearbeitet und verknotet. Das Endstück wurde großzügig als Schleife belassen, welche weit gebunden zart auf der Haut ist.
Making of: Delikatny materiał, jak cienki szal, zawinięłam w węża. Potem włożyłam weń perły i związałam każdą węzłem. Końcową część zostawiłam jako szarfę, która szeroko wiązana delikatnie opada na rękę.
Dazu noch eines meiner Lieblingsgedichte "Der Panther" von Rainer Maria Rilke, welches auch bereits in meiner sidebar, wie viele andere Gedichte, zu finden ist.
Do tego jeden z moich ulubionych wierszy to "Pantera" Rainera-Marii
Rilkego, który możecie znaleźć na sidebarze tego bloga.
Der Panther - Im Jardin des Plantes
Rainer Maria Rilke, November 1902, Paris
Sein Blick ist vom Vorübergehn der Stäbe
so müd geworden, dass er nichts mehr hält.
Ihm ist, als ob es tausend Stäbe gäbe
und hinter tausend Stäben keine Welt.
Der weiche Gang geschmeidig starker Schritte,
der sich im allerkleinsten Kreise dreht,
ist wie ein Tanz von Kraft um eine Mitte,
in der betäubt ein großer Wille steht.
Nur manchmal schiebt der Vorhang der Pupille
sich lautlos auf. Dann geht ein Bild hinein,
geht durch der Glieder angespannte Stille -
und hört im Herzen auf zu sein.
---------------------
Pantera [R.-M. Rilke - przeł. Andrzej Lam]
Jardin des Plantes, Paryż
Jej wzrok znużony gonitwą wytrwałą
nie widzi nic, miganie tylko krat.
Jak gdyby przed nią tysiąc sztab istniało,
a za tysiącem sztab się kończył świat.
Jej miękki chód, wędrówka monotonna,
co wciąż zatacza najciaśniejszy krąg,
jest jak skupiony taniec wokół środka,
gdzie drzemie wola, by się wyrwać stąd.
I tylko czasem powieka odsłania
źrenice cicho. Obraz tędy wchodzi,
przebiega struną napiętego ciała
i ginie w sercu, nim się zrodził.
